Planowanie urządzeń ścieżki optycznej w scenariuszach FTTR

Planowanie urządzeń ścieżki optycznej w scenariuszach FTTR

Wprowadzenie

        Tradycyjne rozwiązanie sieciowe FTTH (Fiber To The Home) wykorzystuje pojedynczy modem optyczny i router, a kable sieciowe docierają tylko do skrzynki dystrybucyjnej lub salonu. Pokrycie Wi-Fi jest ograniczone, a po przejściu sygnału przez ściany zarówno siła sygnału, jak i prędkość znacznie się pogarszają, co uniemożliwia osiągnięcie szybkiego pokrycia Wi-Fi w całym domu.

        Całkowicie domowe, inteligentne rozwiązanie światłowodowe gigabitowe FTTR (Fiber To The Room) przyjmuje tryb, w którym główny modem optyczny 10-gigabitowy łączy się z N podrzędnymi modemami optycznymi. Połączenia światłowodowe są używane wszędzie, zarówno w korytarzach, jak i w pokojach. Oferuje silną zdolność transmisji, wyższe szybkości transmisji i dłuższą żywotność niż kable sieciowe. Obsługuje połączenia uplink 10-gigabitowe i osiąga prawdziwe Wi-Fi 6 w całym domu. Pozwala to każdemu członkowi rodziny cieszyć się najlepszym doświadczeniem gigabitowego szerokopasmowego dostępu w dowolnym miejscu w domu, spełniając wymagania dotyczące usług wysokiej jakości, takie jak domowe VR, telewizja 8K ultra-HD, edukacja online w wysokiej rozdzielczości, gry e-sportowe i przyszłe inteligentne aplikacje domowe. Jak zatem planuje się urządzenia ścieżki optycznej w scenariuszach FTTR? 

        W zależności od metody połączenia światłowodowego między głównym i podrzędnymi modemami optycznymi FTTR, istnieją dwa techniczne rozwiązania sieciowe FTTR: Point-to-Multipoint (P2MP) i Point-to-Point (P2P). Rozwiązanie P2MP jest głównym, opartym na technologii PON. Zasada działania technologii PON pokazana jest na Rysunku 1:

        Chociaż FTTR i FTTH wykorzystują tę samą podstawową technologię PON, ze względu na różnice w scenariuszach zastosowań – takie jak krótka odległość między główną bramą FTTR a jej podrzędnymi bramami, i zazwyczaj nie więcej niż 16 podrzędnych bram – następujące aspekty ścieżki optycznej wymagają uwzględnienia w rzeczywistym wdrożeniu i planowaniu:

Wybór modułu optycznego

        Główny modem optyczny jest odpowiednikiem mini OLT. Ze względu na krótki dystans transmisji wewnątrz domu i liczbę podrzędnych bram zazwyczaj nieprzekraczającą 16, można wybrać moduł optyczny GPON klasy B+ o niższej mocy, aby zaoszczędzić koszty.

      Moduł transceivera optycznego Hilink SFP GPON OLT klasy B+ 20km to GPON OLT w obudowie SFP, zgodny ze standardem ITU-T G.984.2. Obsługuje ciągłą transmisję 2,488 Gb/s przy 1490 nm DML i odbiór w trybie burst 1,244 Gb/s przy 1310 nm APD/TIA. Moduł oferuje wydajną funkcjonalność i integrację funkcji, dostępną poprzez dwuprzewodowy interfejs szeregowy. Sygnały optyczne są multipleksowane na światłowodzie jednomodowym poprzez standardowe złącze SC. Oprócz tego posiadamy również GPON OLT C+, C++, C+++, 9DB, 10DB.

      W scenariuszach Combo FTTR, interfejs uplink głównego modemu optycznego przyjmuje urządzenie Combo BOSA, które integruje fizyczne kanały GPON i 10G PON, obsługując zdalne przełączanie trybów pracy na żądanie, umożliwiając współdzielenie obciążenia łącza PON i gwarancję zróżnicowanych usług po stronie centrali.

Wybór splittera

        Układy domów są złożone. Zaleca się stosowanie rozwiązań z podziałem jedno- lub wielostopniowym w zależności od sytuacji przedstawionych w poniższej tabeli.

Uwaga: Rozdzielacze nierównomierne 1:5 i 1:9 mają wyższe koszty, a niektórzy producenci mają alternatywne rozwiązania. Dla dużych mieszkań na jednym poziomie i scenariuszy willowych zaleca się stosowanie rozdzielaczy nierównomiernych w celu optymalizacji dystrybucji mocy optycznej.

Referencyjne wartości tłumienia splittera (dla budżetu mocy optycznej)

        Obecnie dojrzałość urządzeń technicznych rozwiązań FTTR stopniowo się poprawia. Aby zapewnić, że wydajność sieci spełnia wymagania usługowe, w rzeczywistym wdrożeniu należy zwrócić większą uwagę na aspekty inżynieryjne, takie jak specyfikacje okablowania i planowanie budżetu ścieżki optycznej.